Egzamin B-VCA sprowadza się do jednego testu: 40 pytań zamkniętych, 60 minut i próg 26 poprawnych odpowiedzi. Nie ma tu części praktycznej ani rozmowy z egzaminatorem, więc nic nie musisz mówić na głos — liczą się wyłącznie zaznaczone odpowiedzi. Niżej rozkładamy to na części: skąd biorą się proporcje rozdziałów, jakie formy pytań się pojawiają i które daty w 2026 roku faktycznie coś zmieniają.
Piszemy to, co odczytaliśmy z matryc i komunikatów SSVV. Proporcje rozdziałów, liczbę pytań, czas i próg sprawdzamy dodatkowo skryptem. Tam, gdzie dowodu nie mamy — cena podejścia, okres ważności certyfikatu, lista języków w konkretnym ośrodku — mówimy o tym wprost i odsyłamy do ośrodka egzaminacyjnego, zamiast wpisywać liczbę, która wygląda wiarygodnie. Sami nie prowadzimy egzaminów i nie wydajemy certyfikatów.
Czterdzieści, sześćdziesiąt, dwadzieścia sześć. Tyle jest pytań, tyle masz minut i tyle trafień trzeba mieć, żeby zdać.
Te trzy liczby stoją w matrycy egzaminacyjnej B-VCA (toetsmatrijs), a publikuje ją SSVV, czyli fundacja ustalająca wymagania dla systemu VCA w Holandii. Nie są przepisane z cudzego bloga: nasz skrypt pobiera matrycę ze strony ssvv.nl, wyciąga z niej wiersz dotyczący B-VCA i zestawia go z tym, co robi nasz trener. Ostatnie takie sprawdzenie: 2026-07-31.
Pytania nie są dobierane po równo. Matryca z góry ustala, ile ich wypada na każdy z czterech rozdziałów, i ta proporcja mówi o egzaminie więcej niż sama lista tematów, bo pokazuje, gdzie leży jego ciężar.
Czytaj tę tabelę tak: ciężar egzaminu siedzi w rozdziale B, czyli w codziennej robocie na budowie i w hali — rusztowania, drabiny, narzędzia, środki ochrony indywidualnej, praca na wysokości i w przestrzeniach zamkniętych. Rozdział A to przepisy i organizacja, C to substancje, prąd oraz ogień, D to zachowanie po zdarzeniu. Kto uczy się w kolejności B, C, A, D, idzie od największej liczby pytań do najmniejszej.
To, że rozdział D jest mały, nie znaczy jednak, że wolno go odpuścić. Ten rachunek rozpisaliśmy przy czterdziestu pytaniach z odpowiedziami, na stronie /vca/pytania-i-odpowiedzi, więc tutaj go nie powtarzamy.
Zgodność sprawdzamy maszynowo i to jedyna rzecz w tym tekście, nad którą naprawdę panujemy. Skrypt z naszego repozytorium pobiera matrycę ze ssvv.nl i porównuje liczby z tym, jak trener losuje pytania w trybie na czas. Uruchamiamy go przed publikacją zmian w trenerze i przed każdym twierdzeniem o oficjalnych proporcjach, więc rozjazd wyjdzie, zanim ktoś zdąży się na tej liczbie oprzeć. Dokładnie w tej proporcji losuje nasz darmowy tryb egzaminu — możesz to sprawdzić od razu, bez konta i bez opłaty.
| Rozdział | Zakres | Pytań |
|---|---|---|
| A | Przepisy, organizacja pracy i prewencja | 8 |
| B | Miejsce pracy, ŚOI, narzędzia, prace szczególne | 19 |
| C | Substancje, elektryczność i pożar | 10 |
| D | Wypadki i sytuacje awaryjne | 3 |
Matryca wymienia je wprost jako pytania zamknięte w czterech formach: jednokrotny wybór, wielokrotny wybór, matryca i przyporządkowanie. Warto przeczytać tę listę dwa razy, bo testy krążące po sieci zwykle znają wyłącznie pierwszą pozycję, a o trzech pozostałych nawet nie wspominają.
Wielokrotny wybór nie jest nowinką z 2026 roku, choć tak bywa opisywany. Jest w tym egzaminie co najmniej od 2017 roku: polska matryca B-VCA w wersji 2.0, zatwierdzona 1 września 2017, wymienia jednokrotny wybór, matrycę, szeregowanie, wielokrotny wybór i przyporządkowanie. Jedyna widoczna różnica wobec dzisiejszej listy to zniknięcie szeregowania. Odnowione wymagania nie dokładają więc form, tylko jedną odejmują.
Wniosek jest prosty i nic nie kosztuje. Jeśli ćwiczysz wyłącznie na pytaniach z jedną poprawną odpowiedzią, na sali spotkasz formę, której nigdy wcześniej nie widziałeś, i stracisz na niej czas oraz punkty. W naszym banku obecne są wszystkie cztery, a jak wyglądają u nas — z przykładem każdej i z liczbami — pokazujemy na stronie /vca/darmowy-test-online.
Egzamin zdaje się w akredytowanym ośrodku egzaminacyjnym (examencentrum), nie u SSVV i nie u nas. To ośrodek ustala termin, salę, sposób zapisu i języki, w których da się u niego pisać. Dlatego wszystko, co wymaga potwierdzenia, ma tu formę pytania, a nie zdania twierdzącego — nie chcemy, żebyś przyjechał z naszą liczbą i zderzył się na miejscu z inną.
Jedno da się powiedzieć na pewno, bo SSVV pisze to w swoim FAQ: o certyfikat w innym języku prosi się jednostkę certyfikującą, a nie SSVV. W oryginale: „dit is op te vragen bij de certificerende instelling”. Język samego egzaminu to osobna sprawa i tam decyduje ośrodek, więc pytaj o niego wprost i najlepiej na piśmie.
Dwóch liczb celowo tu nie podajemy: ceny podejścia i okresu ważności certyfikatu. Krążą po sieci w kilku wersjach naraz, potrafią różnić się między ośrodkami i między latami, a my nie mamy na nie źródła, którego dałoby się dziś bronić. Wolimy odesłać cię z pytaniem niż podać liczbę, przez którą weźmiesz ze sobą za mało pieniędzy albo źle policzysz termin kolejnego podejścia.
Zapisz sobie te sześć pytań i zadaj je przed zapłatą, najlepiej mailem, żeby odpowiedź została na piśmie.
W 2026 roku system VCA przeszedł zmianę wymagań i liczą się dwie daty: 1 sierpnia, od którego według zapowiedzi SSVV miały dojść pozostałe języki, oraz 1 września, od którego obowiązuje nowa wersja wymagań oznaczona ETT 3.1. Poniżej tylko to, co ma oparcie w materiałach SSVV.
Arkusz ETT 3.1 już odczytaliśmy, prosto z pliku matryc opublikowanego przez SSVV. Podział na rozdziały zostaje taki sam — 8, 19, 10 i 3 pytania, razem 40 — i tyle samo czasu, 60 minut. Inaczej zapisany jest próg: zamiast 65 procent stoi tam 64,5 procenta, czyli 2580 punktów z 4000. Ile to poprawnych odpowiedzi, nie przeliczamy: SSVV nie publikuje zasad punktacji, więc nie wiemy, ile punktów waży jedno pytanie ani czy są punkty częściowe. Liczby, które podajemy na tej stronie, pochodzą z ETT 3.0.
Co z tego wynika dla ciebie dzisiaj? Obie daty już minęły, a czy polski faktycznie dołączył do odnowionych egzaminów, nie sprawdzaliśmy. Zapytaj więc w ośrodku egzaminacyjnym (na przykład PBNA), w jakim języku i według której wersji układany jest twój zestaw, i zajrzyj na ssvv.nl. To jedno pytanie kosztuje minutę, a rozstrzyga, według czego się uczyć.
Wszystko powyżej pochodzi z dwóch miejsc: z matryc i komunikatów publikowanych przez SSVV na ssvv.nl oraz z odczytu naszego własnego banku pytań. Nic nie jest przepisane z porównywarek kursów ani z forów. Data u dołu strony to dzień, w którym skrypt ostatni raz pobrał matrycę i potwierdził zgodność, a nie dzień, w którym ktoś przeczytał ten tekst.
Czego tu nie ma i nie będzie, dopóki nie znajdziemy źródła: ceny podejścia, listy ośrodków, gwarancji języka i okresu ważności certyfikatu. Nie publikujemy też pytań z prawdziwego egzaminu, bo SSVV ich nie udostępnia. Nasz bank to 272 pytania treningowe napisane według podręcznika B-VCA i listy wymagań eindtermen, każde z wyjaśnieniem.
Ten materiał służy do samodzielnej nauki. Nie prowadzimy ośrodka egzaminacyjnego, nie zapisujemy na termin i nie wydajemy certyfikatu B-VCA (w materiałach SSVV nazywanego też diploma) — robi to jednostka certyfikująca po zdanym egzaminie w akredytowanym ośrodku.
40 pytań zamkniętych i 60 minut na wszystkie. Nie ma części praktycznej ani rozmowy z egzaminatorem. Wychodzi dokładnie półtorej minuty na pytanie, więc sam czas rzadko bywa problemem; problemem bywa utknięcie przy jednym pytaniu zamiast pójścia dalej i wrócenia do niego na końcu.
26 z 40 — tak wynika z matrycy ETT 3.0, z której bierzemy nasze liczby i która zapisuje próg jako 65 procent. Wolno się pomylić czternaście razy; piętnasty błąd oznacza, że podejście przepadło. Matryca ETT 3.1, obowiązująca od 1 września 2026, zapisuje próg inaczej: 64,5 procenta, czyli 2580 punktów z 4000. Na ile poprawnych odpowiedzi to wychodzi, nie powiemy, bo SSVV nie publikuje zasad punktacji. Kto zdaje teraz, niech zapyta o próg w ośrodku.
Po polsku egzamin był dotąd zdawany na wcześniejszej wersji wymagań; czy i od kiedy polski jest w odnowionych egzaminach, nie sprawdzaliśmy. Listę języków prowadzi konkretny ośrodek egzaminacyjny, a nie SSVV — zapytaj przed zapłatą i poproś o odpowiedź na piśmie. O certyfikat w wybranym języku występuje się osobno, do jednostki certyfikującej, i SSVV odsyła w tej sprawie właśnie do niej.
Cztery, wszystkie zamknięte: jednokrotny wybór, wielokrotny wybór, matryca i przyporządkowanie. Tak wymienia je matryca SSVV, a wielokrotny wybór jest w niej co najmniej od 2017 roku. Jeśli ćwiczyłeś wyłącznie na pytaniach z jedną poprawną odpowiedzią, trzy z tych czterech form zobaczysz pierwszy raz dopiero na sali, a to najdroższy moment na naukę nowej formy.
Nie mamy na to potwierdzenia, więc nie odpowiemy ani tak, ani nie. Formę i miejsce ustala akredytowany ośrodek i tylko tam ta odpowiedź jest wiążąca. Uważaj natomiast na strony obiecujące certyfikat wysłany po teście wypełnionym w domu: certyfikat wystawia jednostka certyfikująca, a nie serwis z testem.
Obowiązuje od 1 września 2026 — tak opisane są pliki publikowane przez SSVV. Arkusz ETT 3.1 odczytaliśmy: 40 pytań, 60 minut i ten sam podział na rozdziały co w ETT 3.0. Inny jest zapis progu — 64,5 procenta, czyli 2580 punktów z 4000, zamiast wcześniejszych 65 procent. Ile to poprawnych odpowiedzi, nie wiemy: przeliczenie punktów na pytania wymaga zasad punktacji, a SSVV ich nie publikuje. Nasze 26 z 40 pochodzi z ETT 3.0. Zapytaj w ośrodku o próg i o to, według której wersji układany jest twój zestaw.